ایتالیا و شیرینی خاصی که برای یک عروسی ابداع شد!

شبه جزیره‌ی ایتالیا که به دلیل شکل ظاهری اش به «چکمه اروپا» معروف است، پیشینه ای غنی و تاریخی پر فراز و نشیب دارد. برای به دست آوردن اطلاعات بیشتر درمورد این کشور کهن به وب سایت الی گشت مراجعه نمایید. در این کشور نیز مانند بسیاری از کشورهای جهان، فستیوال ها و جشنواره ها اهمیت زیادی دارند. علاوه‌بر این، سنت ها در ایتالیا بسیار محترم شمرده می شوند. مجله‌ی الی گشت، در این مقاله به یکی از فستیوال های جالب به نام فستیوال تورونه در ایتالیا می پردازد. جشنواره ای که با کریسمس و سال نوی مسیحی عجین شده است و گردشگران را از نقاط مختلف جهان به سوی خود می کشد. پس در ادامه‌ی این مطلب با ما همراه باشید. از ایتالیا چه می دانید؟ کشور ایتالیا به همراه دو جزیره‌ی سیسیل و ساردنی که جزء خاک آن محسوب می شوند، در قسمت جنوبی اروپا قرار گرفته است. این کشور تاریخی که تمدن رم باستان در آن شکل گرفته است، در دوران جنگ جهانی دوم، ایتالیا در جبهه‌ی مخالف متفقین به جنگ پرداخت و شکست خورد. برای آگاهی بیشتر در مورد تاریخ این کشور کهن، می توانید به مقاله‌ی تاریخ ایتالیا مراجعه نمایید. اما آنچه قصد داریم تا در این مقاله به آن بپردازیم، نه تنها ارتباطی به جنگ ندارد بلکه موضوعی شیرین و جالب است. تورونه، این خوراکی جذاب! در ایتالیا کریسمس هیچ وقت حقیقتا آغاز نمی شود، مگر اینکه شما بتوانید در مغازه ها و سوپرمارکت ها تورونه ها را ببینید. تورونه (Torrone)، نوعی خوراکی ایتالیایی و مخصوص عید کریسمس است که به نوعی سمبل تاریخچه‌ی غذاهای ایتالیایی به شمار می آید. آنچه از قدیم به تا امروز باقی مانده است، نشان میدهد که شکل مکعبی تورونه ها از ابتدا تاکنون به همین شکل حفظ شده. در پخت این شیرینی از انواع مغزها و دانه‌ی کنجد استفاده می شود. سایر نواحی ایتالیا نیز هرکدام نسخه‌ی خود را از تورونه دارند. فستیوال تورونه در ایتالیا و شیرینی محبوب فستیوال تورونه و سایر فستیوال های محلی، مکان مناسبی است که این کیک سنتی را در آن ها پیدا کنید. انواع مختلفی از تورونه وجود دارد و در آن انواع مختلفی از مواد مغذی استفاده می شود. بنابراین، کاملا طبیعی است که این خوراکی مخصوص ایتالیایی رویدادی مختص به خود داشته باشد و یکی از مشهورترین آن ها که از جاذبه های گردشگری ایتالیا محسوب می شود، جشنواره‌ی تورونه در کرموناست. کرمونا علاوه‌بر تورونه ها به خاطر ویولون هایش نیز معروف است. در نتیجه، موسیقی در جشنواره های این شهر اهمیت ویژه ای دارد و صدای ویولون تمامی وقایع را همراهی می کند. با این وجود، شاید جالب ترین گردهمایی مردمی که به یک جشن تاریخی باز می گردد، شاید همین فستیوال باشد. در این مدت، شهر به سال ۱۴۳۰ میلادی باز می گردد. همه چیز رنگ و بوی قرون وسطایی می گیرد و ازدواج تاریخی بانو ویسکنتی و فرانچسکو اسفورزا بازسازی می شود. در این رخداد علاوه بر موسیقی و پرچم های کوچکی که در هوا تکان می خورند، مسابقه‌ی پخت بهترین تورونه نیز برگزار می شود. به برنده‌ی این رقابت نیز با آتش بازی و موسیقی زنده، برای گرفتن جایزه‌ی خود روی صحنه ظاهر می شود. فستیوال تورونه در ایتالیا فقط برای بزرگترها نیست، بلکه کودکان نیز می توانند در آن شرکت کنند. از بازی ها و موسیقی گرفته تا پخت بیسکوییت که می تواند برای کودکان دلچسب و سرگرم کننده باشد. علاوه‌بر این، رخدادهای دیگری هم در این فستیوال تدارک دیده شده است که از جمله‌ی مهم ترین آن ها می توان به جایزه‌ی تورونه درو، تورونه طلایی و تورونه هایی با چندین طعم مختلف اشاره کرد. تاریخچه‌ی تورونه طبق آنچه در تاریخ آمده است، تورونه ابتدا به عنوان دسر در یک جشن عروسی مهم ابداع شد. داماد از سرآشپز خواست تا یک کیک جدید برای عروسی بپزد که در آن از عسل، بادام و سفیده‌ی تخم مرغ استفاده شود. مخلوط این مواد، همان چیزی است که امروزه به آن تورونه می گوییم. اگر قصد سفر به ایتالیا را در سر دارید، بهتر است از قبل مقاله‌ی هزینه های سفر به ایتالیا را بررسی کنید. فستیوال تورونه و هرآنچه لازم است بدانید! فستیوال تورونه در ایتالیا معمولا در هفته‌ی سوم نوامبر برگزار می شود. مهمان ویژه‌ی این فستیوال هم تورونه کرمونی است که دندان های شرکت کنندگان را به دردسر می اندازد! اما خوردن تورونه تنها کاری نیست که بتوانید در این جشنواره انجام بدهید. در حقیقت، هر سال برنامه ای طرح می شود که براساس آن موضوع فستیوال تعیین می گردد. برای اینکه این فستیوال جالب را از دست ندهید، می توانید رزرو تور ایتالیا را از وب سایت ما انجام دهید. تورونه درو، جایزه ای برای افراد مهم تورونه درو، جایزه ای است که به افراد معروف و شناخته شده اعطا می شود. افرادی که به نماد شهر تبدیل شده اند و در واقع معرف شهر هستند. این جایزه ممکن است به افراد داخل شهر یا هر نقطه ای از جهان تعلق بگیرد. ورزش، خبرنگاری، بازیگری و فوتبال تنها برخی از زمینه هایی است که افراد در آن ها مورد بررسی قرار می گیرند.

خوشمزه ترین دسرهای تایلندی که باید حتما طعمشان را بچشید

اگر اهل خوردن شیرینی و دسر باشید در تایلند حسابی وزن اضافه خواهید کرد. این جا مردم عاشق شیرینی و دسر هستند و برای درست کردنشان هم از بهترین لبنیات و میوه های تازه خوشمزه که بسیاریشان محصولات مزارع خودشان هستند استفاده می کنند. قوطی های شیر غلیظ شده در تمام فروشگاه ها و سوپرمارکت های شهر فروخته می شود، قهوه هایشان پر از شکر و خامه است و خلاصه طعم شیرین را بسیار دوست دارند و در درست کردن دسر هم مهارت بالایی دارند. آن قدری که نمی توان فهرستی از خوشمزه ترین دسرهای جهان نوشت و نامی از تایلند نیاورد. در ادامه با الی گشت همراه شوید تا برخی از خوشمزه ترین دسرهای تایلندی را به شما معرفی کنیم. برنج شفته همراه با انبه برنج شفته انبه ای بطور غیرقابل انکاری محبوب ترین در میان دسرهای تایلندی است. اگر به تایلند سفر کردید  و خودتان را از خوردن این خوراکی خوشمزه محروم کردید احتمالا باید بلیط برگشت به تایلند را رزرو کنید. انبه های خورد شده و خنک را روی برنج در حال پخت گذاشته و سپس این ترکیب را داخل شیر نارگیل غلیظ بگذارید. مواد لازم برای برنج شفته همراه با انبه: ۵ فنجان برنج شفته (شیرین) ۱ و ۱/۳ فنجان شیر نارگیل (فاقد شیرینی) ۳ قاشق غذاخوری شکر ۱/۴ قاشق چای خوری نمک ۱ قاشق غذاخوری دانه کنجد، که به آرامی برشته شده ۱ انبه بزرگ، پوست کنده، خورد شده (حداقل تکه ۲۴) شیربرنج نارگیلی در برگ موز شیر نارگیل شیرین، شکر ، لوبیای سیاه و برنج شفته همه با هم در برگ موز پیچیده می شوند و دسر لذیذ تایلندی شما آماده است. اجازه ندهید ظاهر عجیب و غریب و شاید کمی زشت آن شما را گمراه کند. داخلش مملو از عطر و طعم فراوان است. بسته بندی برگ موز هم باعث شده برای خوردن در خیابان و هنگام راه رفتن انتخاب بسیار مناسبی باشد. مواد لازم برای شیربرنج نارگیلی در برگ موز: ۲ فنجان برنج شفته شیرین (که ۶ ساعت خیس خورده شده) ۱ فنجان شیر نارگیل نمک به مقدار لازم برگ موز کرپ شیرین تایلندی این مورد از خوشمزه ترین دسرهای تایلندی نوعی فینگر فود هم هست که تقریبا در تمامی خیابان های کشور فروخته می شود. معمولا داخل آن را با انواع کیک میوه ای، لایه ضخیمی از خامه که با سفیده تخم مرغ و شکر مخلوط  شده پر می کنند. آخر سر هم زرده تخم مرغ را رویش می ریزند. مواد لازم برای کرپ شیرین تایلندی: ۱۰۰ گرم آرد برنج ۵۰ گرم آرد لوبیا ۱۵۰ گرم شکر ۱۲۵ میلی لیتر آب ۱ تخم مرغ ۱ پوست تخم مرغ ۱/۲ قاشق غذاخوری پودر نارگیل ۳ سفیده تخم مرغ ۱/۲ فنجان شکر ۱/۲ فنجان فوی تونگ (زرده تخم مرغ رنده شده) کوفته برنجی نارگیلی این دسر هم خوشمزه و هم شایان ستایش است. کوفته های آرد برنج و نارگیل به طور کامل در فرهای داغ پخته می شوند. شما می توانید این دسر خوشمزه را در سراسر کشور پیدا کنید، اغلب دست فروشان خیابانی هم کوفته برنجی نارگیلی را در ظرف های کوچکی می فروشند. معمولا آن ها همراه ذرت، پیازچه و یا به تنهایی سرو می شوند. مواد لازم برای کوفته برنجی نارگیلی: ۱۰۰ گرم آرد برنج ۲۴۰ میلی لیتر آب نصف قاشق غذاخوری نمک ۷۵ گرم نارگیل رنده شده (تازه یا یخی (که یخش آب شده باشد)) ۱ و سه چهارم قاشق غذاخوری شکر قهوه ای نصف قاشق غذاخوری کنجد پودر هل ۱ قاشق غذاخوری کره ژله تایلندی ژله همه جای دنیا پیدا می شود و در تایلند هم فرق چندانی با سایر مناطق ندارد اما آن ها به نحوی نارگیل و میوه های تازه خود را به آن ها اضافه کرده اند. در تایلند معمولا ژله را خورد می کنند و رویش مواد مختلفی مثل نارگیل رنده شده می ریزند. برای درست کردن قطعات ژلهم بیشتر مواقع از شکر، شیر نارگیل و آرد استفاده می شود. این دسر خوشمزه بلافاصله در دهانتان آب می شود و طعم بسیار لذیذی دارد. مواد لازم برای ژله تایلندی: ۱ فنجان آب نارگیل ۱ فنجان شیر نارگیل ۵ قاشق غذاخوری شکر (بسته به شیرینی آب نارگیل و طعم آن می توانید این مقدار را تنظیم کنید) کمی نمک ۱ قاشق چایخوری پودر آگار (عصارهٔ خشک جلبک‌ های قرمز چیزی شبیه به ژلاتین) اختیاری: اگر مستقیم از آب نارگیل استفاده می کنید و گوشت نارگیلتان نرم و لطیف است، می توانید مقداری از خود تارگیلتان را خرد کرده و بعدا به دسر اضافه کنید. خانوم چان Khanom chan یک دسر سنتی تایلندی است که به طور کلی در رویدادهای فرخنده سرو می شود، اما در تمام طول سال نیز به راحتی قابل تهیه است. این دسر دو رنگ و ژله ای مانند را به مکعب های کوچک و اندازه یک لقمه برش می دهند و معمولا در رنگ های مختلفی آماده می شود. دسر لایه لایه بوده و اگر بخواهند خیلی سلیقه به خرج بدهند امکان دارد تعداد آن ها به ۱۰ تا هم برسد. خانوم چان معمولاً به شکل مربعی است، با این حال برای تزیین می توانید آن را هر شکلی که دوست دارید برش بزنید.

همه چیز درباره ی دسر سنتی و خوشمزه ی ایرانی، شله زرد!

دسر شله زرد یکی از غذاها یا بهتر بگوییم دسرهایی که از کودکی تا به الان همه ی ما ایرانی ها بدون استثنا خورده ایم و بسیار هم از آن لذت برده و می بریم؛ دسر شله زرد است. شله زرد، یکی از جمله دسرها و شیرینجات ایرانی است که از بس که محبوب و خوشمزه و خوش پخت است؛ معمولا در مراسم های مختلفی مثل افطار و یا مناسبت های مختلف به عنوان نذری پخته می شود و از مهمانان با آن پذیرایی می شود. ما امروز در الی گشت می خواهیم تا ببینیم که دقیقا این غذای خوشمزه ی ایرانی از کجا به وجود آمده و در طول دوره های زمانی مختلف چه تغییراتی کرده است، پس با ما در ادامه ی این مطلب خوشمزه همراه باشید. سرگذشت شیرین و خوشمزه ی دسری سنتی به نام شله زرد! همه ی ما در مراسم های مختلف که مخصوصا مناسبتی مذهبی برای برگزاری داشته باشند، با این روبرو شده ایم که صاحب خانه در بین موارد خوشمزه ای که در سفره ی خود برای ما تدارک دیده است و به وسیله ی آن ها می خواهد تا از ما پذیرایی نماید؛ یک ظرف که معمولا هم کاسه است را پر از دسری زرد رنگ که روی آن را با دارچین و مغز خرد شده ی آجیل هایی همچون پسته و یا بادام خام و پودر نارگیل تزئین می کنند، را گذاشته است. باید بگوییم که این دسر زرد رنگ که پایه ی اصلی طبخ آن برنج است، اصلا از دسته ی غذاهای سبک نیست و برعکس بسیار هم سنگین است و اگر بعد از غذا آن را صرف کنید ممکن است برای شما خوردن تنها خوردن تنها ۵ قاشق کافی باشد اما اگر که وقتی گرسنه هستید آن را بخورید مطمئنا حتی یک قاشق هم نمی گذارید تا در ظرف غذایتان باقی بماند. شله زرد خوشمزه و خوش طعم و بویی که معمولا مهمان سفره های ما مخصوصا در ماه های رمضان و محرم است را می گویند که برای اولین بار هموطنانمان در استان کرمانشاه پخته اند و این دسر سنتی متعلق به این استان است. در واقع کرمانشاهی ها هم این غذا را در ایام و اعیاد خاص مختلف و در هنگام عزاداری های مذهبی می پزند و به اصطلاح به عنوان نذری پخش می کنند. در پخت این دسر معمولا برنج های نیمه و خورد شده ی ایرانی را با زعفران و شکر و برخی عرقیجات سنتی مثل گلاب مخلوط می کنند و می گذارند تا این مواد در کنار یکدیگر بپزند و به اصطلاح مزه ی آن ها با یکدیگر یکی شود تا مخلوطی فوق العاده خوشمزه و جالب را به وجود بیاورند. البته پختن این دسر راه و رسم خودش را دارد و با این که پخت آن ساده است اما به هر حال یک سری به اصطلاح فوت های کوزه گری دارد که باید در پختش کاملا رعایت شود.  رنگ زرد دسر سنتی و ایرانی که همیشه بیشتر آن را در ماه های محرم و رمضان می خوریم، به خاطر رنگی است که زعفران به آن می دهد و علاوه بر رنگش، مزه و عطر آن را هم تحت تاثیر خود قرار می دهد. در پخت این دسر زرد رنگ و خوشمزه از مواد خوراکی همچون هل و زعفران هم استفاده می شود. این دو ماده ی غذایی در کنار همدیگر چنان عطر و طعمی به دسر ما می دهند که به جرات باید بگوییم که هوش غذایی ما را می ربایند و این قدرت را به هر کسی می دهند که دستش را هم به همراه این دسر نوش جان فرمایید. بعد از پختن دسر شله زرد آن را معمولا با دارچین و الباقی مغزهایی که برایتان گفتیم، تزئین می کنند اما نه همانطور داغ داغ بلکه بعد از خنک شدن شله زرد روی آن را یا با هنر دست و یا با استفاده از انواع و اقسام تجهیزات شیرینی پزی مثل شابلون با اسامی خداوند بزرگ و اسامی معصومین و بزرگان تزئین می نمایند. دسر شله زرد همانطور که از ابتدای این متن بارها هم بر روی آن تاکید کردیم، دسری کاملا ایرانی است و به جرات می توانیم بگوییم که هیچ جای دنیا دسری با عطر و طعم شله زرد را نمی توانید بیابید! شله زرد نه تنها دسیری بسیار خوشمزه و دلچسب است بلکه دارای خواص بسیار زیادی است که اگر آن ها را بدانید، مطمئنا هفته ای یک بار هم که شده خودتان را به صرف خوردن یک کاسه دسر شله زرد خوشمزه و تازه مهمان می کردید. این دسر دارای انواع مختلف و بسیار زیادی از گروه ویتامین های A, C, D و بسیاری از ویتامین های گروه B همچون؛ B1, B2, B6 می باشد. علاوه بر این ها می توانید در دسر شله زرد انواع مختلفی از آنتی اکسیدان ها، فسفر، سلنیوم، فیبر، پروتئین، آهن، کربوهیدرات ها، سلنیوم، کلسیم و پتاسیم و منیزیم موجود می باشد.  از جمله خواص و فوایدی که خوردن دسر شله زرد برای بدن دارد این است که برای دردهای روماتیسمی، دردهای قلب و ناراحتی های معده مفید است. علاوه بر این ها، شاید باورتان نشود ولی شله زردی که تا الان می خورده اید برای کسانی که دارای مشکلات مربوط به نفخ معده، اسهال، سو هاضمه، حالت تهوع و یا حتی اسید معده هستند بسیار مفید و موثر است. در ضمن شله زرد برای مشکلات مربوط به مو و پوست هم مناسب است. فلسفه ی شله زرد و نذری! از گذشته های دور تا به الان معمولا دسر شله زرد پای ثابت نذری های مختلف غذاهای معلوم و مشخصی بوده اند و بر اساس یک قانون کاملا نانوشته؛ مردم معمولا غذاها و خوراکی هایی همچون: آش رشته شله زرد قورمه سبزی قیمه عدس پلو چلو کباب جوجه کباب و غذاهایی از این دست را پخته و به عنوان تبرک بین دوستان و آشنایان و غریبه ها پخش می کنند. در واقع تاریخچه ی نذری دادن با دسر شله زرد یک رابطه ی بسیار تنگاتنگ دارد. در واقع فلسفه ی نذری دادن اینگونه است که از سالیان بسیار دور، بسیاری از افراد با رده های بالای اجتماعی برای این که به بزرگان و ائمه ی دین احترام بگذارند و در عین حال سفره ای پهن نمایند که در آن دارا و ندار از برکت اسم معصومین همگی با هم و بدون توجه به وضعیت مالیشان سرشان را سیر بر بالین بگذارند، اقدام به پختن غذا در ایام های مختلف و به مناسبت های معمولا مذهبی می کرده اند. از طرفی هم یکی از غذاها و دسرهای پای ثابت پخت نذری همین دسر شله زرد خودمان است. به نظر می رسد دلیل این که بین این همه غذا و دسرهای سنتی و موجود یکی از موارد انتخابی مردم برای پختن نذری، این دسر باشد این است که؛ شله زرد هم راحت تهیه و پخته می شود و هم مواد اولیه ی تشکیل دهنده ی آن بسیار ساده و همیشه در دسترس هستند و هم این که طعمش باب دل همه ی کسانی است که تا به الان آن را خورده اند حتی من و شما! لطفا به این مسئله توجه فرمایید که اگر تا به حال فقط این دسر خوشمزه را در مناسیت های خاص و معمولا مذهبی خورده اید دلیل بر این نمی شود که خودتان را گاه و بی گاه مهمان این دسر خوشمزه ی سنتی ایرانی نکنید! همانطور  که بالاتر هم برایتان توضیح دادیم، با خوردن شله زرد می توانید تا بسیاری از بیماری ها و مخصوصا بیماری های مفصلی و استخوانی را برطرف نمایید و در عین حال خود را تقویت نمایید. در ضمن شله زرد می تواند یک غذای کاملا مقوی و خوشمه و دلچسب برای کودکان شما مخصوصا در سنین رشد باشد و بدن آن ها را از  همه لحاظ قوی نماید. چگونه شله زرد بپیزیم؟! دیگر نوبتی هم که باشد، وقت آن فرا رسیده که بررسی کنیم و ببینیم که دسر شله زرد را چگونه می پزند؟ برای درست کردن دسر سنتی به نام شله زرد لازم است تا این مواد به شرح زیر را تهیه نمایید: کره شکر برنج خورد شده یا به اصطلاح نیمه گلاب خلال بادام زعفران هل دارچین آب سرد برای این که یک دسر شله زرد بسیار خوشمزه را درست کنید لازم است که حتما اول از همه برنج را با آب گرم خیلی خوب بشویید و برای چند بار هم آب آن را خالی نمایید. زمانی دست از شستن برنج بکشید که رنگ آب برنج اندکی شفاف شده باشد. بعد از این که برنج ها را شستید بر روی آن ها آب گرم بریزید و بگذارید که برنج ها برای حداکثر ۵ ساعت به صورت کامل خیس بخورند. بعد از گذشت این مدت حتما آب برنج را خالی کنید و به جای آن مجددا آب بر روی آن بریزید و بعد بگذارید تا بر روی شعله ی مستقیم آتش بپزد و جوش بیاید. این را دقت داشته باشید که بعد از این که برنج به جوش افتاد بلافاصله زیر آن را کم کنید و بعد بگذارید تا برنج شما به آرامی آب پز شود. در مرحله ی بعدی و زمانی که برنج و آب در حال جوشیدن هستند می توانید تا زعفرانی را که قبلا آنرا دم کرده اید را نیز به مخلوط مورد نظر اضافه نمایید و به این صورت این فرصت را به هر دو داده باشید که تا آخرین لحظه به جوشیدن ادامه دهند. برای این هم که چه مقدار زعفران لازم است تا در شله زرد خود برسید دیگر باید خودتان این را تشخیص دهید اما، هر چه مقدار زعفرانی که داخل غذای خود ریخته اید بیشتر باشد، شله زرد شما خوشمزه تر خواهد شد. پس از گذشت مدتی، دیگر وقت آن است که شکر را به مخلوط خود اضافه کنید و بعد از آن هل دم کرده شده و کره را هم به دیگر مواد در حال پخت اضافه نمایید. یادتان باشد که دیگر آب به مخلوط خود اضافه نکنید و فقط هم بزنید که هم مواد به انتهای قابلمه نچسبد و هم به خوبی با یکدیگر مخلوط شوند. پس از گذشت مدتی و زمانی که شله زرد شما به قُل زدن افتاد می توانید دیگر مطمئن باشید که شله زردتان پخته شده است. در این جا دیگر وقت آن رسیده است که در کاسه های جداگانه و مختلفی، شله زرد خود را ریخته و سپس منتظر شوید که شله زرد شما خنک شود. کمی که دسر شما خنک شد دیگر وقت آن است که آن را با استفاده از خلال بادام خیس خورده از قبل و پودر دارچین به شکل طرح مورد نظر خود تزئین کنید. در قسمت تزئین شله زرد می توانید تا از مغز پسته، پودر نارگیل و یا دیگر مغزهای خوراکی که معولا برای تزئین این گونه از دسر ها و نذری ها به کار می رود، استفاده نمایید. معمولا می گذارند تا شله زرد کاملا خنک شده و سپش آن را میل نمایند.